 |
17e World Wide Video Festival
Screenings/Performances: 15 t/m 19.09.99 - Exposities: t/m 10.10.99 |
|
|
|
|
 |
|
| |
Het festival heeft in haar programma de nadruk gelegd op samenwerkingsverbanden tussen kunstenaars uit verschillende disciplines. Het feit dat er op dit moment veel gesampled wordt door kunstenaars, zowel in beeld als geluid, vormde mede de aanleiding om hier tijdens het festival speciaal aandacht aan te schenken. Een onderzoek naar de kwalitatieve mogelijkheden en het resultaat van de interactie tussen kunstenaars uit de beeldende kunst en de muziek heeft dit jaar geresulteerd in de presentatie van Flash, bestaande uit 9 dvd producties, en performances van onder meer Jeroen 'Eboman' Hofs (NLD), Jenny Marketou (USA), Alex Vermeulen (NLD) & David Shea (USA) en Angela Melitopoulos (DEU).
De verschillende locaties van het festival vormen eveneens een 'open huis' voor de deelnemende kunstenaars, bezoekers en pers van het 17e World Wide Video Festival. Overdag bevindt de plek voor een rendez-vous zich in het Stedelijk Museum en 's avonds vormt de Melkweg met het café en restaurant dé plek om te verpozen. Ook dit jaar zullen er weer een groot aantal kunstenaars en de sprekers op het seminar als gasten van het festival aanwezig zijn. Daarnaast worden er ongeveer tweehonderd andere gasten op het festival verwacht.
|
|
|
|
| |
Een 'State of the Art' van ongeveer 70 nieuwe producties uit circa 25 landen. Waaronder, naast Westerse landen, ook producties uit Argentinië, Australië, Brazilië, Estland, Japan, Libanon, Macedonië, Polen, Slovenië, Turkije en Zuid-Afrika van:
Diverse locaties
|
|
|
|
|
|
|
| |
In het Stedelijk Museum is een cd-rom/website Gallery ingericht. Hier zijn dagelijks cd-roms te zien van: Zoe Beloff (USA), Kiko Goifman (BRA), Stansfield & Hooykaas (NLD). Artists Projects for the Web is een initiatief van het Dia Centre for the Arts uit New York; recent geproduceerde websites van Amerikaanse kunstenaars als: Francis Alÿs -The Thief,
A. Herrera -Almost Home, Diller & Scofidio -Refresh, K. Lucas -Between a Rock & a Hard Drive.
In de Gate Foundation vindt de internetconferentie On(e)Line plaats, die de aandacht vestigt op de discussie over globalisering en regionalisering binnen de kunst en cultuur van Zimbabwe, Zuid-Afrika, Indonesië, Costa Rica, het Verenigd Koninkrijk en Nederland.
(surf.to/on(e)line)
|
|
|
|
|
|
|
| |
De installaties die het festival presenteert, bestaan uit verschillende video- en media-installaties op de volgende locaties: in het Stedelijk Museum worden 7 installaties opgesteld, de Melkweg zal 3 installaties presenteren, bij W139 zijn 4 installaties te zien, MonteVideo/TBA vertoont 3 installaties en bij De Veemvloer is 1 installatie opgesteld. Enkele hoogtepunten zijn:
Andy Warhol met Outer and Inner Space (1965), 16mm/video 33 minuten, geprojecteerd op dubbel scherm, is wellicht Warhols briljantste interpretatie van de kloof tussen het private zelf en het publieke beeld. Tevens vormt deze film een verdere exploratie van de seriële beeldentaal van zijn schilderijen. Naast de bijzondere kwaliteit van het werk, laat deze installatie een historische lijn zien naar een aantal hedendaagse geselecteerde werken.
Cynisme, ironie, voyeurisme spelen een rol in het werk van o.a.: A.P. Komen/Karen Murphy (NLD) Love Bites, Zeina Maasri (LBN) Off-Side, Lena Mattsson (SWE) The Secret Room, Paolo Ravalico Scerri (ITA) Ti ricorde un tempo. Met nagenoeg dezelfde beeldelementen en opstelling als in het werk van Warhol, enkelvoudige grootbeeld-projecties of exact synchroon double screen, laten zij een schijnbaar alledaags tafereel zien met daarbij in beeld en/of geluid de 'werkelijkheid' van nu. Een werkelijkheid die niet langer Romantisch bedrogen en geclassificeerd kan worden.
Michal Rovner (ISR). Deze Israëlische kunstenares, die ook in 1996 op het festival werd gepresenteerd, maakt in opdracht van het festival een nieuw werk voor de gehele begane grond van de Nieuwe Vleugel van het Stedelijk Museum. Dit werk is na zonsondergang ook van buitenaf te zien.
Ebru Özseçen (TUR) vertoont haar The Bitter Chocolate Love. Op 36 monitoren zijn willekeurige beelden te zien van het maken van gebak. Door details uit te vergroten en de beelden te herscheppen, ontstaat een andere relatie tussen de beweging en de vorm. De beelden zitten daar tussenin, als een overgang tussen een vorm en het eigen innerlijk.
Jean-Luc Vilmouth (FRA) maakt van de galerie een ruimte die wij eerder zouden beschouwen als een gelagkamer. Zijn Bar Séduire nodigt de gasten uit zich aan de tafeltjes te begeven, om onder het genot van de aanwezige sfeer-verlichting te worden aangesproken door een tafelgenoot die op de monitor verschijnt.
Ursula Hodel (CHE) is op het festival vertegenwoordigd met 8 werken, haar eerste grote tentoonstelling. Dit werk is sterk autobiografisch. Het zijn privé-performances die zich kenmerken door genot en overgaves, verlangen en fantasieën.
Interactiviteit is de gemeenschappelijke noemer van drie installaties die bij Monte Video/TBA te zien zijn. In Kirsten Geisler's (NLD) 'Virtual Beauty – Dream of Beauty 2.0' kan de bezoeker met de Virtual Beauty in gesprek gaan. Marnix de Nijs (NLD) ontwikkelde een ervaringsmachine: de bezoeker zit in een racestoel op een gemotoriseerde ronddraaiende arm en kijkt naar een videoprojectie op een meedraaiend scherm. Met een joystick kan de snelheid bepaald worden. De perceptie van snelheid is kenmerkend voor het werk van De Nijs. Interactie is ook het uitgangspunt in de installatie 'Peary' van Tobias Schalken (NLD) en Stefan Dinther (NLD). Hier ontmoet de kijker de virtuele 'ander'.
|
|
|
|
| |
Performances zijn op het festival te zien op donderdag, vrijdag en zaterdag in de Melkweg en op de openingsavond in het Stedelijk Museum. Er zijn optredens van onder meer Wiggle (JPN/AUS/USA), een band die uitsluitend virtueel bestaat. Vier muzikanten, die zich fysiek in verschillende werelddelen bevinden, vormen de kern van Wiggle. Uitgebreid met een VJ-team presenteren zij een digitale live-set waarin ook nog input vanuit het internet wordt opgenomen. Sample kunstenaar Jeroen 'Eboman' Hofs mixt op drie grote schermen film-, video-, en geluidssamples tot een nieuwe compositie waarvan de verhaallijn globaal vaststaat, maar waarmee ter plekke wordt geïmproviseerd. Angela Melitopoulos (GER) werkte 4 jaar aan haar nieuwe productie 'Passing Drama', die op het festival z'n wereldpremière beleeft. Alle betekenissen van het woord drama: scène, vertelling of toneelstuk zijn essentieel in het verhaal van Melitopoulos. Bij de geprojecteerde beelden zal zij live de tekst inspreken. Winny Matthias zal hier quadrafonisch geluid aan toevoegen. Andere performances worden gepresenteerd door: George Snow (GBR), Jenny Marketou (USA), Alex Vermeulen (NLD) & David Shea (USA), en Micha Klein (NLD).
|
|
|
|
|
| |
Het lokale televisiestation Bellissima wijdt speciale uitzendingen aan de nieuwe mediakunst. Bellissima doet (live) vanuit de Melkweg verslag van het 17e festival met: een verslag van de opening van het festival vanuit het Stedelijk Museum. Daarin speciale aandacht voor de installatie van Michal Rovner en voor de door het DIA Center for the Arts geproduceerde websites. Daarnaast reportages over de installaties in De Veemvloer, W139, MonteVideo/TBA, en van de performance van Jeroen 'Eboman' Hofs, de presentatie van Wiggle, het Seminar en interviews met kunstenaars.
(www.bellissima.net)
|
|
| Continue >>> |
|
