In 1997 schreef Laura Waddington een verhaal over een meisje dat een wereldreis maakte en alle indrukken vastlegde op film. Datzelfde jaar nam de kunstenares contact op met autochtonen en allochtonen in vijftien landen. Ze vroeg hun om met een camera – vanuit de optiek van de hoofdpersoon – hun eigen stad vast te leggen. Uit dat materiaal maakte Waddington een selectie die zij vervolgens vertraagde en inkleurde. De vage, veelal door de voorruit van een auto geschoten beelden van zonbelichte, besneeuwde of in een blauwe schaduw gehulde straten, hoeken en stegen in het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Europa en het Verre Oosten lijken elkaar eindeloos op te volgen. Passanten trekken voorbij, begeleid door geluiden van de straat, zachte, ruisende muziek en de stem van een anonieme vrouw die haar reisverhaal en overpeinzingen vertelt aan haar geliefde in New York die hopelijk nog steeds op haar wacht. Aan het begin van deze fictieve reis, die begint in Jaffa wanneer de vrouw op het punt staat naar huis terug te keren, maar zich bedenkt en haar reis vervolgt, is ze nog onder de indruk van alle exotische schoonheid die ze tegenkomt. Al filmend op zoek naar de bijzonderheden van talloze steden, wordt de reis door het isolement waarin de vrouw verkeert steeds meer een zoektocht naar haar eigen essentie. Steeds opnieuw wordt ze verliefd op elke stad die ze bezoekt. Toch weet ze nooit in het wezen ervan door te dringen. Ze is immers een vreemdeling op doorreis die geen deel uitmaakt van de gemeenschap en voor wie het hart van de cultuur verborgen blijft. Wanneer alle beelden van steden, zowel voor de hoofdpersoon als voor de kijker, op elkaar beginnen te lijken en de vrouw haar geliefde tweemaal op straat meent te herkennen, blijkt de reis een achtergrond te zijn, waartegen ze weemoedig herinneringen, 'verloren dagen', aan de mensen uit haar verleden ophaalt. De reis eindigt in Taipei, wanneer ze besluit dat er genoeg is opgenomen, haar camera weggeeft en wellicht naar 'huis' terugkeert.
– Teddi Dols |
Muziek: Simon Fisher Turner
Stemmen: Chantal Akerman, Marusha Cagro
Productie: Arts Council of England, Phonos Institute Barcelona/CICV
Laura Waddington, 1970, Londen (Groot-Brittannië)
Woont en werkt in Parijs (Frankrijk)
|
|
2 0 0 0 
