In 1896 legden de Fransen in Libanon de eerste spoorverbinding aan tussen Beiroet en Damascus; tegenwoordig wordt deze verbinding niet meer gebruikt. De video presenteert een speurtocht langs de voormalige stations aan het oude in onbruik geraakte spoor. De video opent met de scène van een vrouw, die zich haast naar een trein op het punt van vertrekken, terwijl ze bijna wanhopig uitschreeuwt dat ze wil worden meegenomen op de aanstaande reis. De camera vloeit langzaam over naar de vertrekkende trein, die uiteindelijk slechts uit vervallen overblijfselen blijkt te bestaan. Deze mix van hectiek rondom een levendige transportader dwars door Libanon en de werkelijkheid van de huidige overblijfselen van vervallen stations en spoorstaven vormt de rode draad door de persoonlijke speurtocht van de maakster. De herinneringen aan vervlogen tijden zijn ontleend aan fragmenten uit films als 'Shanghai Express', 'Duel in the Sun' en 'Some Like It Hot'; Arabische klanken, popmuziek en filmgeluidsfragmenten leveren de achtergrond voor een persoonlijke associatie, die de sferen van de bezochte stations/locaties met elkaar verbindt. Deze associaties zijn afwisselend heroïsch en romantisch, vergrotingen van wat eens was: "de trein ging heen en kwam weer terug", aldus een prozaïsche beschrijving van een van de huidige stationbewoners. Toch koesteren deze bewoners, die worden geïnterviewd, veelal romantische herinneringen zoals aan het goud dat begraven zou zijn langs het spoor. "Alles in het verleden was beter". De trein wordt gemist. Rania Stephan en de geïnterviewden dragen zo elk op hun manier bij aan een persoonlijke reconstructie van vervlogen tijden. De camera vervolgt als een stoptrein de route naar de eerstvolgende halte vol associaties en herinneringen. Degenen die achterblijven krijgen een Polaroidfoto waarop zijzelf te zien zijn. We zien de foto zich ontwikkelen, een nieuwe herinnering ontstaat. Niet voor niets eindigt de documentaire met de aankondiging : "wordt vervolgd".
– Loek Stolwijk |
Camera, geluid: Anne de Mo
Montage: Rania Stephan, Anne de Mo
Productie: Mohamed Soueid/Ayloul Festival, Future TV
Rania Stephan, 1960, Beiroet (Libanon)
Woont en werkt in Parijs (Frankrijk)
|
|
2 0 0 0 
