Gekleurde vlaggetjes wapperen in de wind. Is hier sprake van een kinderpartijtje? Nee. We zijn in Tunesië waar Ben Ali ieder jaar, sinds hij in 1989 aan de macht kwam, zijn presidentschap viert. En dat gaat gepaard met veel publicitair vertoon. We zien politieke affiches van de staatsman, de nationale vlag, banieren met Arabische teksten en foto's van de president met andere potentaten uit het buitenland. Sabine Mooibroek raakte gefascineerd door de politieke propagandavoering in Tunesië, wat haar vervolgens deed nadenken over de verschijningsvorm van politieke reclame in het algemeen. Is het niet eigenaardig en al te simplistisch slechts het hoofd van een politiek figuur af te beelden met een of andere leus? We moeten toegeven, de reclame heeft zich inmiddels verder dan dit ontwikkeld. En dan de wijze waarop dat in dit Noord-Afrikaanse land gebeurt. We zien Ben Ali met de glimlach van de Mona Lisa en gevouwen handen als die van de paus werkelijk overal. In de krant, in de lucht, aan de muur. Hoe zou u uw staatsgreep vieren? Deze vraag horen we een stem in drie talen stellen. Taal is in het werk van Mooibroek steeds een belangrijk element. Geboren en getogen in Zwitserland en nu zo'n tien jaar woonachtig in Nederland, zijn taal en uitspraak voor haar hier nooit vanzelfsprekend. Ook in eerdere video's probeerde Mooibroek woorden opnieuw te ontdekken en experimenteerde ze met tekst en taal. In dit werk balanceert haar stem tussen praten en zingen. Ook wordt hier felle managerstaal gesproken, met uitlatingen als: vestig ten koste van alles de aandacht op uzelf, word vormloos en bespeel de fantasie van een ander. De video wordt in de vorm van een performance gepresenteerd, als een korte ingreep van enkele minuten. De fysieke aanwezigheid van de kunstenaar is voor Mooibroek van belang.
– Marieke van Hal |
Sabine Mooibroek, 1967, Langnau-in-Emmenthal (Zwitserland)
Woont en werkt in Amsterdam (Nederland)
Fotografie, productie: Erwin Nyboer
|
|
2 0 0 0 
