Mag je lachen om andermans ongeluk? Of dat voor eigen doeleinden gebruiken? Wie heeft niet eens een ander pardoes onderuit zien gaan of de een of andere misgreep zien begaan? Wanneer dat niet al te noodlottig uitvalt, kan dat voor de toekijkende partij nogal eens vermakelijk zijn. Er bestaan niet voor niets talloze televisieprogramma's over blunders en bloopers die bedoeld zijn om de lachspieren van het publiek in beweging te zetten. Trouwens, in China wordt zelfs bij ernstige gevallen in eerste instantie niet moeilijk gedaan. Bij verkeersongelukken is de primaire reactie bij de passant een nerveuze lach om de schok van het incident hoe dan ook een uitlaatklep te geven. Voor een kunstenaar is de eigen misère en noodlottigheid een directe, voor de hand liggende inspiratiebron. Kaljo maakte hierover in 1997 de video 'Loser' waarin ze staand voor de camera de spot met zichzelf dreef. In Pathétique is het de beroerde toestand van een ander die door Kaljo is geregistreerd. We zien de kunstenares achter de piano zitten terwijl ze een sonate van Beethoven speelt. Er branden twee kaarsen die het beeld pathetiek geven. Dan neemt Kaljo haar camera die op de piano ligt ter hand en kijken we mee met wat ze opneemt. Het was erg koud toen ze vanuit haar raam een man op de grond zag liggen, in de sneeuw. Ook begon het al te schemeren. Wat was er aan de hand? Had deze man een lichte beroerte gehad of was hij louter laveloos? Enkele malen probeert hij op te staan en enige stappen te doen, echter tevergeefs. Als de beelden wat schokkerig worden, vervormt tegelijkertijd ook de muziek. Steun zoekend tegen een muurtje strompelt de man uiteindelijk weg. Dan krijgen we de kunstenares weer in beeld en horen we een daverend applaus. De tragikomedie is afgelopen. Kaljo neemt het applaus in ontvangst en buigt.
– Marieke van Hal |
Camera: Kai Kaljo, Avo Kokmann
Montage: Bojan Mastilovic
Kai Kaljo, 1959, Tallinn (Estland)
Woont en werkt in Tallinn (Estland)
|
|
2 0 0 0 
