Video maakt krachtig en snel indruk en heeft meer aantrekkingskracht dan alleen muziek of tekst. Er wordt wel beweerd dat stroboscopisch licht en geluidssignalen onze zintuigen en bewustzijn kunnen beïnvloeden door middel van ritme en volume. In ieder geval maakt de combinatie van beeld en geluid meer indruk op het publiek. Zowel als kunstenaar als als 'gebruiker' voel ik me aangetrokken tot werk dat stimuleert en de verbeelding prikkelt. In die zin hoeven het dan ook geen bewegende beelden te zijn. Een krachtige, snelle uiting is interessant, wat niet wil zeggen dat alleen dat soort werk goed zou zijn. Zo kan een uiting met alleen tekst of alleen geluid, dus zonder visuele informatie, evengoed een heel sterk beeld bij een publiek oproepen. Op een modeshow waarbij ik producent was heb ik acht videoprojectoren neergezet omdat ik het publiek helemaal wilde doen opgaan in de wereld die ik had geschapen. Ik weet niet waar de grens ligt van wat je tot het terrein van visuele expressie kan rekenen. Al in 1965 maakte de beeldend kunstenaar/musicus Tony Conrad werk waarbij hij ruis en flikkerend licht gebruikte. Daarbij ging het publiek dingen zien na een hele tijd naar een leeg doek te hebben gekeken. Iemand heeft zelfs een schilderij gemaakt van het nabeeld. Het is interessant om visuele expressie te formuleren in die brede zin van stimulatie door zien. Wat mij fascineert is de intensiteit en de snelheid van het bewegende beeld. Als VJ komt daar nog het idee van de collage bij: niet alleen van bewegende beelden, maar van bewegende beelden en muziek. Het maakt voor mij geen verschil dat de beelden niet origineel zijn, want ik maak een nieuw origineel beeld dat nog niet in die beelden zat. Ik werk vaak samen met de musicus KUKNACKE in FASTVIDEO en daarbij maken we improvisaties waarin geluid en bewegend beeld volstrekt gelijkwaardig zijn.