Videokunstenaars als Matthew Barney, Moriko Mori, Stan Douglas en vele anderen vragen astronomische bedragen voor hun videowerken. Je zou dit als een bewijs kunnen zien dat de videokunst volwassen is geworden en dat ze straks daadwerkelijk om de hoofdprijs kan meedingen met andere media als fotografie en schilderkunst. Al in de jaren zeventig is door onder andere de Newyorkse galeriehouder Leo Castelli geprobeerd om videokunst op grotere schaal op de markt te brengen. Dat mislukte destijds. TV was tenminste spannend en veel interessanter dan videokunst, zo redeneerde men. In de radicale jaren zestig moest de bourgeoiskunst, gefetisheerd door galeriehouders en verzamelaars, vanwege haar marktwaarde plaatsmaken voor meer politieke getinte kunstwerken; men begon de macht van de media en het materialisme van de kunstwereld aan de kaak te stellen. Vanzelfsprekend was het daarin niet belangrijk of het kunstwerk van commerciële waarde was of niet. Dat idealisme is verleden tijd, de videokunst is inderdaad volwassen geworden. Videokunstenaars worden niet enkel door rebellie of politieke motieven gereven, zij maken nu producties waar geld en investeerders bij betrokken zijn. 'Untitled #29.95' verhaalt over deze geschiedenis van de videokunst die, zo wordt beweerd, vooral een geschiedenis is van geld en over de vraag of kunst privé of particulier bezit is en wie uiteindelijk de kunst controleert. Waarom zouden alleen de rijken mogen genieten van belangrijke kunstwerken? In plaats van 150.000 dollar moet een videowerk 29,95 dollar kosten. Het is tijd voor de grote videokunstuitverkoop. ®™Ark wil als een soort Robin Hood de onbetaalbare video's verspreiden op het internet. Want: video is net als shareware op het internet, van iedereen voor iedereen. De galeriehouders zullen daar niet zo wakker van liggen. Soort bedient soort, zullen zij denken. De oplage bepaalt tevens de prijs en het is dus misschien wat al te naïef om te verwachten dat kunstenaars met hun werk kunnen concurreren met commerciële producten als videofilms, muziek cd's of welk ander reproduceerbaar medium dan ook.
– Miklós Beyer |
®tmark
Wonen en werken in San Francisco (USA)
|
|
1 9 9 9 
